Przy badaniu drożności filtrów w ramach kwalifikacji według ISO 14 644-3 – poprawne oznaczenie normy to ISO 14644-3 – ocenia się przepływ powietrza w instalacji, a nie skuteczność zatrzymywania cząstek przez samo medium. Badanie integralności filtrów służy natomiast do wykrywania przecieków w filtrze, jego uszczelnieniu i obudowie. Są to różne cele pomiarowe, a każdy wynik należy interpretować względem wymagań projektu i planu kwalifikacji.
Spis treści
- Co sprawdza badanie integralności filtrów?
- Na czym polega badanie drożności filtrów według ISO 14644-3?
- Integralność i przepływ – kiedy potrzebujesz obu testów?
- Jak przygotować instalację do pomiarów?
- Podsumowanie
- FAQ
Co sprawdza badanie integralności filtrów?
Badanie integralności, nazywane również testem szczelności zainstalowanego systemu filtracyjnego, pomaga ustalić, czy powietrze nie omija medium filtracyjnego. Kontrola obejmuje nie tylko powierzchnię filtra, lecz także ramę, uszczelnienia, połączenia i obudowę. Dzięki temu możesz wykryć uszkodzenie medium albo nieszczelność powstałą podczas montażu i eksploatacji.
W badaniu wykorzystuje się kontrolowane źródło aerozolu oraz urządzenie pomiarowe. Aerozol wprowadza się przed filtrem, a następnie mierzy jego stężenie po stronie czystej. Skanowanie sondą powierzchni filtra i jego obrzeży pozwala zlokalizować miejsce, w którym penetracja jest większa niż przyjęte kryterium. Metodę, aparaturę i sposób oceny należy dobrać do procedury, rodzaju instalacji oraz obowiązujących wymagań. Do badania integralności filtrów HEPA stosuje się między innymi fotometry aerozolowe.
Potrzebujesz dopasowanego rozwiązania?
Porozmawiaj z naszym ekspertem. Pomożemy Ci dobrać aparaturę, która idealnie odpowie na Twoje potrzeby.
Na czym polega badanie drożności filtrów według ISO 14644-3?
Ocena przepływu odpowiada na pytanie, czy instalacja dostarcza wymaganą ilość powietrza. Norma ISO 14644-3 opisuje metody badania drożności filtrów w pomieszczeń czystych, w tym pomiary przepływu powietrza oraz testy szczelności zainstalowanych systemów filtracyjnych. Sam pomiar przepływu nie określa jednak skuteczności zatrzymywania cząstek i może odzwierciedlać stan całej instalacji, nie tylko filtra.
W zależności od konstrukcji instalacji kontrola może dotyczyć prędkości powietrza pod nawiewnikiem, strumienia objętościowego albo rozkładu przepływu. Wynik należy porównać z wymaganiami projektowymi i procedurą kwalifikacji. Zbyt mały przepływ może wskazywać między innymi na wzrost oporów, zabrudzenie filtra, ograniczenie w instalacji albo nieprawidłową pracę układu wentylacyjnego.
W ocenie stanu instalacji przydatny bywa również pomiar różnicy ciśnień po obu stronach filtra. Pozwala obserwować zmianę oporu przepływu, ale nie zastępuje ani pomiaru strumienia powietrza, ani testu integralności. Jeżeli wykorzystujesz filtr HEPA w środowisku kontrolowanym, połącz wyniki z dokumentacją techniczną instalacji i wcześniejszymi pomiarami.
Integralność i przepływ – kiedy potrzebujesz obu testów?
Oba badania są potrzebne, gdy plan kwalifikacji wymaga potwierdzenia zarówno szczelności systemu filtracyjnego, jak i właściwego przepływu powietrza. Filtr może zachowywać wymagany przepływ, a jednocześnie mieć punktowe uszkodzenie lub nieszczelne uszczelnienie. Możliwa jest też sytuacja odwrotna: medium nie ma wykrywalnego przecieku, lecz rosnący opór ogranicza przepływ. Zakres kontroli ustal więc na podstawie wymagań użytkownika, projektu instalacji i procedury kwalifikacyjnej.
Kompleksowe testy filtrów HEPA i ULPA mogą obejmować przygotowanie układu, wprowadzenie aerozolu, pomiary przed i za filtrem oraz analizę rezultatów. Zakres ustal przed rozpoczęciem prac, aby wyniki dało się odnieść do właściwych kryteriów i wykorzystać w dokumentacji kwalifikacyjnej.
Jak przygotować instalację do pomiarów?
Najpierw sprawdź dokumentację systemu: rozmieszczenie filtrów, kierunek przepływu, punkty pomiarowe i kryteria akceptacji. Potwierdź też, że instalacja pracuje w warunkach przewidzianych dla testu. Zmiana ustawień wentylacji podczas pomiaru może utrudnić porównanie wyników.
Przed badaniem integralności wybierz aerozol zgodny z procedurą oraz upewnij się, że da się uzyskać odpowiednie i stabilne stężenie przed filtrem. Następnie określ sposób prowadzenia sondy po powierzchni medium, ramie i uszczelnieniach. Skanowanie powinno być systematyczne, aby nie pominąć fragmentów badanego obszaru.
Przy pomiarze przepływu zwróć uwagę na geometrię nawiewnika i warunki panujące w jego otoczeniu. Zapisuj lokalizację punktów, ustawienia aparatury i warunki pracy instalacji, ponieważ sam wynik liczbowy bez kontekstu ma ograniczoną wartość diagnostyczną.
Podsumowanie
Do kontroli filtracji wykorzystuje się fotometry, generatory aerozolu i liczniki cząstek. Dobór urządzenia zależy od metody, spodziewanych stężeń, rodzaju filtra i wymaganej czułości. Aparatura powinna mieć aktualny status kalibracji zgodny z przyjętym systemem jakości, a przed użyciem należy przeprowadzić kontrole przewidziane w instrukcji i procedurze.
Raport z badania powinien umożliwiać identyfikację instalacji, filtra i użytej aparatury. Warto uwzględnić metodę, warunki pracy, lokalizację punktów, wyniki, przyjęte kryteria oraz opis stwierdzonych niezgodności. Zachowanie spójnego sposobu raportowania ułatwia porównywanie kolejnych pomiarów i obserwowanie zmian zachodzących podczas eksploatacji.
